Ik borduur nog even voort op mijn vorige blogje over kleurpotloden. Daar is net zoveel over te zeggen als over acrylverf, olieverf, penselen, soorten papier, noem maar op. Iedereen heeft zijn ervaringen, sommigen maken er een YouTubefilmpje van, maar mijn ervaring is dat je het aan het eind van de rit zelf moet ondervinden. De  Derwent Lightfastpotloden zijn wat mij betreft een feestje; wat kun je daar mooi mee werken. Vooral het blenden is fantastisch; zo subtiel. Ook dit werkje weer; eerst het perspectief opgezet en de (fijne) lijnen getekend. De fineliners van Copic (0,01, 0,05 en 0,1 mm) zijn overigens ook een feestje en komen goed uit de lightfastnesstests die ik heb kunnen achterhalen. Dan een vernislaagje als een soort glace en dan kleuren, laagje vernis, kleuren, laagje vernis en zo onstaat er een dieptesfeertje waar ik gelukkig van word. Ook nu weer kom ik uit op een klein formaat en waarom? De intimiteit staat me aan en het vraagt meer je aandacht. Een fijne afwisseling van dikke kledders verf en paletmessen, wat ook top is om te doen overigens.

Afijn, hier staat ie. De Lege Midden is het gebied in Friesland dat als een diagonaal van Noord-Oost naar Zuid-West loopt met prachtige gebieden als de Alde Feanen, De Deelen, Easterskar en Rottige Meente. Laag en nat en mooi en in gevaar door onze stikstofstofademende, diepontwaterende en gifstrooiende agrarische industrie.