Sporen in de grond
In de grond zit een geheugen waar zelfs de spreekwoordelijke olifant een punt aan kan zuigen. Niets gaat verloren en zelfs sporen van miljoenen jaren oud zijn nog terug te vinden in het archief onder onze voeten. Ik vind dat een fascinerend idee. Wat wij, geologisch gezien, hebben uitgehaald; het zal herinnerd worden. Met LIDAR worden bijvoorbeeld de oude structuren in het land prachtig blootgelegd. Ook als wij er allang niet meer zijn. Ook flora kan een indicatie zjn van ingrepen in het land. Waar vroeger een waterloop was bijvoorbeeld, kan na demping heel andere flora staan t.o.v. de rest van de omgeving. Mijn vader ging eens tijdens een aanval van nostalgie terug naar het land waar zijn vader, mijn opa (in de Lendevallei), had geboerd en vond niets terug. Het kleinschalige landschap met allerhande kleine ecologietjes was weg. Niet lang na het overlijden van mijn vader is men het verruilkavelde land weer gaan herinrichten met een natuurherstelgedachte. Sympathiek en het resultaat is ook heel nie gek niet, maar het leed is geleden. Niet alles komt terug. Maar de sporen blijven.
Mensenhandland: Akten van de voorbije legioenen