Aberdeen Dew Milk

Er is op de website een nieuwe groep bijgekomen: Lino

Er staan drie werkjes op.

Bij de molen: In 2025 heb ik een schilderij gemaakt met daarop de molen bij Mildam en daarbij een verhaaltje gepost op de socials. Teruglezend ging het eigenlijk meer over de tegenwind die ik tijdens mijn sportrondje ervoer, dan over het plaatje. Maar ik kwam het schetsje weer tegen toen ik rommeltjes bij elkaar zocht voor de linocursus in Leeuwarden. Mijn doel voor de cursus was om eens te kijken hoe ik hoogdruk kan inzetten met mijn andere materialen. Deze is met onder andere olieverfsticks “mishandeld”.

Bij de boom: Ik ben nog lang zover nog niet, maar mocht ik ooit het genoegen mogen proeven om volledig “in control” het aardse te verlaten, dan zou deze boom het mogen zijn. Daar dan als een oud en tevreden schepsel mijn rug tegenaan vleien. Een beetje knap uitzicht en vooruit; een kleedje om op te zitten. Want hoe droog een grond ook mag zijn, je krijgt meestal op enig moment een klamme kont. En je weet niet hoelang het wachten wordt. In control is dan wel leuk, maar garanties dat het exact volgens draaiboek verloopt zijn er niet. Maar zo’n boom dus. En een kleedje. Het tafereeltje hangt nu in een A-lijst achter glas. Het is een linodruk die ik vervolgens heb aangevallen met gouache. 

Bij het riet: En weer speelt het riet- en waterland een grote rol. In het Frysk: it slacht wer foar master op.Er zijn taferelen in het landschap, die mij iedere keer triggeren en waarbij de herhaling van dat beeld nooit als een herhaling, nooit als oude wijn in nieuwe zakken voelt. Dan is het riet net anders, dan weer het water of het licht of allemaal. Het geeft mij altijd een gevoel van diepte en daar stap ik dan graag in.