Spaak
In de natuur is in het grote ontwerp “verlanding” een belangrijke speler. Water dat via waterplanten, riet, broekbos naar bos transformeert is een natuurlijk proces. Maar soms loopt die verlanding spaak. Als het waterlichaam te groot is en wind en water vrij spel hebben in dit mensenhandland en de legakkers langzaam maar zeker afbreken met nog meer water tot gevolg. De resten van de legakkers zijn wel mooie elementen in dat water. Ze geven diepte aan het tafereel; het droeve verhaal ten spijt. De natuurorganisaties halen allerhande zaken uit om dit gemankeerde land te redden van een totale vloed, maar met heel wisselend en meestal teleurstellend resultaat.
Stadich jouwe de ribben belies. Langzaam verliezen de legakkers het pleit.