Omrop Fryslân heeft een fantastische mooie docuserie over de Waddenzee. Zie hier maar: https://www.waakvogels.nl/publicaties/tip-5-delige-documentaire-wize-fan-it-waad

Ik heb deze recent weer een keer helemaal bekeken.

Er zitten indringende en verontrustende en ook hele mooie verhalen én beelden in. Wat het filmen met een drone wel niet allemaal aan moois oplevert. Ergens in de serie ook een droneshot waarop bijna een geometrische indeling van het kwelderland was te zien. Een indringende illustratie van hoe de mens bezig is met het naar zijn hand zetten van het land. Vergelijkbare van-bovenaf- beelden van het polderlandschap en van de bollenvelden en van nieuwbouwwijken schoten door mijn hoofd. En dan gaan de raderen draaien en komt er wat op in dit geval canvaspaneel.

Ik moest bij het geklieder denken de Noorse filosoof Arne Naess. Hij wordt wel gezien als de man, de grondlegger van de “deep ecology”. Het gaat er kortgezegd om dat wij ons moeten realiseren dat we niet boven de natuur staan, maar er een onderdeel van zijn. Het mooie van Naess vind ik dat hij niet zijn ogen sloot voor wat wij technologisch wel allemaal niet kunnen en dat wij dat ook prima kunnen ten goede kunnen laten komen aan de natuur. En ook nog goed kunnen leven. Misschien is het stuk dan ook wat kleurrijker geworden dan ik eerst in gedachten had. Er toch iets van optimisme in glanst. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten.

Mensenhandland 1

Er is in het kielzog hiervan nog een werkje ontstaan .  Ik kom zo nu en dan zelf ook in de buurt van de dijk en maak dan foto’s en schetsjes. En, geprikkeld door de doku, ben ik wat gaan rondstruinen in die schetsjes. Een beetje geknipt en geplakt en op basis daarvan is deze geboren.

De geometrie van ons handelen en de niet aflatende inspanning van de natuur om die lijnen te verzachten. Verschillende filosofen hebben daar ernstig over nagedacht. Plato is daar één van. Spinoza ook, maar  ik ben er achter gekomen dat ik dat nooit ga snappen. Behalve dan het sympathieke idee dat geometrie volgens Plato een brug is naar abstractie. Als ik het goed heb

Mensenhandland 2.