Tazelaarspad
Al jaren loop ik met de honden achter het Nannewiid langs, richting het Lytse Wiid. Naar het noorden is het uitzicht richting de Jousterweg. Ertussen weiland, een sloot en het ene jaar grasfalt (raai,raai en nog eens raaigras) en het andere jaar kan er snijmais staan. Bepaald geen natuurinclusief geboer hier. Het zal de honden jeuken, Berend pist tegen een elzenboom, Daf gaat pijnlijk langzaam aan de kant voor een hardloper. De anderen ouwehoeren achter mij met elkaar. De hardloper groet in het voorbijgaan vriendelijk. Het pad is vernoemd naar verzetsheld Peter Tazelaar -ik heb er al eerder over gepost – die zich bij het Lytse Wiid heeft schuil gehouden. Ik heb ook al eerder werkjes gemaakt met dit pad als “model”. Niet omdat dat model zo prachtig mooi is, integendeel, maar omdat het er is. Altijd op de afspraak. Hier te zien.
skientme silst om ‘e nocht sykje
gjin kwelde Ophelia
lichtfuottich yn in wolk fan in jurk
en blommen yn har ferdronken hân
schoonheid vind je hier tevergeefs
geen gekwelde Ophelia
lichtvoetig in een wolk van een jurk
en bloemen in haar verdronken hand
